Willem's fietsvakanties

Vanaf Parálio Ástros fietsen we het binnenland in. We slingeren geleidelijk bergop langs kleine dorpjes. Als de huizen elkaar wat sneller opvolgen en het wat drukker wordt weten we dat we bijna bij Trípoli zijn.
Hier is volgens de kaart geen kampeerterrein, we zoeken een hotelletje. Het eerste blijkt voor ons de beste te zijn. Na wat zoeken keren we hier toch terug naartoe. Morgen vervolgen we onze tocht door het binnenland.

De volgende ochtend fietsen we alweer slingerend maar nu glooiend tussen boomgaarden richting het zuiden. We zien dat er pas bosbrand geweest is, een boomgaard is helemaal zwartgeblakerd.

We eindigen de rit in Spárti waar we net buiten de stad, in Paleológio, een mooi kampeerterrein vinden (met eetgelegenheid en zwembad).

We blijven hier een dag staan en bezoeken Mistrás, met een klooster, waarvoor we een flinke wandeling mogen ondernemen.

Vanaf Spárti rijden we naar de zuidkust van Pelopónnesos. Weer een mooi rit met een soldatenkamp onderweg. De hele bevolking van de kazerne komt naar de weg (achter een hek) om ons, of vooral Annemiek?, aan te moedigen.

We fietsen vandaag naar de kust tot voorbij Gíthio waar we bij het dorpje Mavrovoúni kamperen op het strand bij de cactussen. Dit is de eerste plek waar we buitenlandse, Duitse, toeristen zien. Er is zon en spaghetti.

Na Gíthio volgen we de kust naar het oosten. Een ritje naar Glikóvrisi waar bij de kust een gloednieuw kampeerterrein is.

We zijn de enige gasten, zelfs het strand is leeg. We staan net als in Parália Kántias onder rieten afdakjes. Eten kunnen we kiezen in de goed uitgeruste gaarkeuken.

Na een dagje bijkomen in Glikóvrisi gaan we op pad naar Monemvasía aan de oostkust. Na een rit tussen de heuvels en langs de geiten (met hoedster) komen we bij het dorp.

Op het kampeerterrein hier staat een meer internationaal gezelschap dan dat we elders gezien hebben. Monemvasía is dan ook een trekpleister. Wij proeven eerst de lokale souvláki voordat we de volgende dag het oude stadje bezoeken.

Het is hier een kunstenaarsdorp van gerestaureerde oude gebouwen dat ligt op en rond een heuvel op een schiereiland.

Aan 't eind van de dag verlaten we Pelopónnesos met de nachtboot richting Athéne.

Na ons bezoek aan Monemvasía komen we met de nachtboot aan bij Pireaús. Eenmaal aangekomen in Athéne kamperen we daar langs de kust aan de oostkant van de stad. Zonder schaduw onder de brandende zon.

De laatste dagen verkennen we de stad, vooral de Akrópolis.

Er wordt daar druk gerestaureerd, sommige gebouwen staan in de steigers, van andere resten slechts wat overblijfsels, maar er staat nog heel wat fier overeind.

Bovenop de berg nemen we afscheid van deze fietstrektocht, van Pelopónnesos en van Athéne.