Willem's fietsvakanties

Pelopónnesos op de fiets wordt onze eerste fietstrektocht samen. We hebben al in de Ardennen geoefend met fietsen zodat we voorbereid zijn op fietsen in de Griekse heuvels. Nu fietsen we met fietstassen en een eindje verder van huis.

Op het vliegveld van Athene kunnen we de fietsdozen achterlaten in een kantoortje zodat er ze weer kunnen gebruiken wanneer we terug vliegen. Dat is mooi.

Ons eerste doel is om een hotelkamer vinden, het wordt al donker.

's Ochtends vroeg gaan we op pad. We hebben geslapen in een hotelkamer met allerlei (ongewenste) huisdiertjes, voor een speciale prijs.

In de haven van Piraeús wachten tot de veerboot vertrekt, we gaan de baai over varen naar Pelopónnesos. De boot vaart ons eerst naar Aégina voor een tussenstop waarna we de boottocht vervolgen naar Méthana. Op de boot eten we flappen die eruit zien als appelflappen maar gevuld zijn met geitenkaas (dat valt toch tegen).

In de middag komen we aan in Méthane. De mensen in de haven kijken hun ogen uit naar twee fietsers die hier voorbij rijden.

We beginnen onze tocht door dwars het schiereiland over te fietsen naar de baai van Árgos. Het klimmen valt Annemiek toch tegen, al lopende gaat het ook, alleen net wat minder snel.

Tegen half acht wordt het donker. We stoppen in een dorpje, Agía Eléni, bij een dorpswinkeltje dat tegelijk café is. We vragen of we mogen blijven slapen, en ja hoor. Als we aan de eigenaresse vragen of ze iets te eten voor ons heeft wordt er nog iets gevonden, salade met een ei.

's Avonds komt haar man thuis en moeten we nog een ouzo drinken, daarna overnachten op het balkon.
Ons avontuur is begonnen.

Al vroeg zijn we wakker. Nadat we de luchtbedden en slaapzakken hebben opgerold kunnen we op pad.
We geven de vrouw des huizes nog wat geld voor de onkosten en een zout dropje (wat haar gezicht doet verwringen).

Eenmaal op pad fietsen we over een rustige weg langs de velden waar we wat mannen aan het werk zien. Er wordt naar ons gezwaaid en geroepen. Het is de man van het café waar we geslapen hebben.

In het eerstvolgende dorp stoppen we in de dorpscaféwinkel om wat te ontbijten. Er is brood met honing.
Terwijl we eten wordt er meteen gebeld. Zo nu weet iedereen in de wijde omgeving dat hier een stel een fietstrektocht houdt.
Nog even boven het gat in de grond hangen en dan stappen we weer op.

Tussen de mooie bergen door slingeren we verder. We krijgen een mooie afdaling met haarspeldbochten voordat we naar de kust aan de andere kant van het schiereiland rijden.

We eindigen van vandaag in Paralía Kántias, het strand bij Kántia, waar we kunnen kamperen.

In het huisje dat bij het kampeerterrein hoort, staat een koelkast waar we onze spullen in kunnen zetten (als we die hadden). Het wat uit de kraan is hier zout. Dat wordt drinkwater kopen.

Vandaag fietsen we de baai, Argolikós Kólpos, rond. Wanneer we in Nafplio komen, nemen we een lange pauze. Het is een leuk stadje en er is nog markt ook, we nemen er de tijd voor. Natuurlijk vallen we op en krijgen we de aandacht die buitenaardse verschijningen ten deel valt.

Na dit korte uitstapje fietsen we verder tot bij Parálio Ástros. In de buurt van het dorp langs de kust van Arkadía, vinden we een kampeerterrein.

We kamperen op het zand tussen de bomen en natuurlijk is er een vrieskist op het kampeerterrein.

Het is wel even een voettochtje over het strand om in het dorp te komen. In het eethuis gaan we met de kok mee de keuken in om aan te wijzen wat we willen eten. We zijn het Grieks nog niet helemaal meester.

Vanaf Parálio Ástros fietsen we het binnenland in. We slingeren geleidelijk bergop langs kleine dorpjes. Als de huizen elkaar wat sneller opvolgen en het wat drukker wordt weten we dat we bijna bij Trípoli zijn.
Hier is volgens de kaart geen kampeerterrein, we zoeken een hotelletje. Het eerste blijkt voor ons de beste te zijn. Na wat zoeken keren we hier toch terug naartoe. Morgen vervolgen we onze tocht door het binnenland.

De volgende ochtend fietsen we alweer slingerend maar nu glooiend tussen boomgaarden richting het zuiden. We zien dat er pas bosbrand geweest is, een boomgaard is helemaal zwartgeblakerd.

We eindigen de rit in Spárti waar we net buiten de stad, in Paleológio, een mooi kampeerterrein vinden (met eetgelegenheid en zwembad).

We blijven hier een dag staan en bezoeken Mistrás, met een klooster, waarvoor we een flinke wandeling mogen ondernemen.

Vanaf Spárti rijden we naar de zuidkust van Pelopónnesos. Weer een mooi rit met een soldatenkamp onderweg. De hele bevolking van de kazerne komt naar de weg (achter een hek) om ons, of vooral Annemiek?, aan te moedigen.

We fietsen vandaag naar de kust tot voorbij Gíthio waar we bij het dorpje Mavrovoúni kamperen op het strand bij de cactussen. Dit is de eerste plek waar we buitenlandse, Duitse, toeristen zien. Er is zon en spaghetti.

Na Gíthio volgen we de kust naar het oosten. Een ritje naar Glikóvrisi waar bij de kust een gloednieuw kampeerterrein is.

We zijn de enige gasten, zelfs het strand is leeg. We staan net als in Parália Kántias onder rieten afdakjes. Eten kunnen we kiezen in de goed uitgeruste gaarkeuken.

Na een dagje bijkomen in Glikóvrisi gaan we op pad naar Monemvasía aan de oostkust. Na een rit tussen de heuvels en langs de geiten (met hoedster) komen we bij het dorp.

Op het kampeerterrein hier staat een meer internationaal gezelschap dan dat we elders gezien hebben. Monemvasía is dan ook een trekpleister. Wij proeven eerst de lokale souvláki voordat we de volgende dag het oude stadje bezoeken.

Het is hier een kunstenaarsdorp van gerestaureerde oude gebouwen dat ligt op en rond een heuvel op een schiereiland.

Aan 't eind van de dag verlaten we Pelopónnesos met de nachtboot richting Athéne.

Na ons bezoek aan Monemvasía komen we met de nachtboot aan bij Pireaús. Eenmaal aangekomen in Athéne kamperen we daar langs de kust aan de oostkant van de stad. Zonder schaduw onder de brandende zon.

De laatste dagen verkennen we de stad, vooral de Akrópolis.

Er wordt daar druk gerestaureerd, sommige gebouwen staan in de steigers, van andere resten slechts wat overblijfsels, maar er staat nog heel wat fier overeind.

Bovenop de berg nemen we afscheid van deze fietstrektocht, van Pelopónnesos en van Athéne.