Willem's fietsvakanties

Lekker vroeg - de zon is al om half acht op - kan ik op pad op deze eerste winterdag. Het is nog stil in straten van Napier. Maar is het dat niet altijd?
In de koelte van de ochtend verlaat ik het dorp bij de Moerse Plaasstal.

Vanuit het dorp voert de weg meteen de heuvels op. Die zijn hier een stuk hoger dan op de route van gisteren, wat mooie vergezichten oplevert op bergtoppen in de verte, over de glooiende heuvels en de dalen ertussen.

De bergtoppen in de verte steken nog in de wolken. Terwijl ik zelf over de heuvels in de zon fiets zie ik een wolkendeken in het dal over de weiden en bossen liggen. Helaas ook over de weg die naar het dal loopt.

Meer dan een uur lang ben ik omgeven door koude mist en is er nauwelijks een hand voor ogen te zien. Pas als ik de doorsteek naar de kust maak, fiets ik na de Hagedisbergpas weer in de zon.

Bij Stanford is het tijd om de benen wat rust te gunnen met een cappuccino-stop bij die Ou Meul.

Vanaf de 'Misty Mountains' volg ik de Walviskust met al z'n natuurgebieden. De eerste is meteen de mooiste, de beboste duinen van Walkerbaai met de Kleinrivier laguna.

In Hermanus, de 'walvishoofdstad' van het land, stap ik van de fiets om het kustpad met de uitkijkpunten naar de walvissen een stukje te lopen. De ruwe kust is indrukwekkend zelfs al is geen walvis te bekennen vandaag.

Weer op de fiets, begin ik aan het laatste stuk van deze dagrit. Na de drukte van (de westelijke buitenwijken van) Hermanus, loopt de weg helemaal rond de volgende laguna waar Kleinmond aan de overkant van ligt.

Ook aan de overkant van de laguna van de Botrivier ligt het Kogelbergnatuurreservaat. Imposante bergen rijzen vanaf de kust omhoog. Vandaag begeleid door soms grijze wolken.

Na het kruisen van de Botrivier volgen de laatste loodjes langs het Rooisand natuurreservaat naar Kleinmond. Rooisand waar wilde paarden te vinden zijn en waar ik morgen eens op verkenning wil.

Vandaag zou de laatste droge dag zijn waarna vier dagen heftige regen verwacht wordt. Een verkenning van Kleinmond en Rooisand sla ik daarom over en vertrek vandaag al om nog voor de regen bij de Kaap te zijn.

Na de ochtendregen stap ik om half negen op de fiets, op weg naar de mooiste kustweg van Zuid-Afrika, die rondom Kogelbaai.

Voorbij de Palmiet laguna passeer ik Bettiesbaai met de Botanische tuin waar Tomas ooit de berg op rende. Met daarnaast Disakloof waar ik op 'n vorige tocht gekampeerd heb en samen met Pagel de pinguinkolonie heb bezocht.

Na de steile afdaling naar Rooiels, waar de wind de fiets onderuit wil blazen, begint het mooiste gedeelte van de route. Clarence Drive, de weg langs berg en kust tussen Rooiels en Gordonsbaai.
Behalve paradijselijke stranden en palmen onderaan de kust, is er bovenaan uitzicht op het Kaapse schiereiland en de achterkant van de Tafelberg.

Tijdens de gebruikelijke stop, deze keer bij Die Strand, ben ik getuige van een winters tafereel.
Mensen wandelen op het strand, er wordt een zandsculptuur gemaakt, een fietser zit op een bankje aan de boulevard. Alles onder een winterzonnetje van zo'n 21 graden.

Bij Kayelitsha is het een komen en gaan van mensen en busjes. De sloppen lijken eindeloos. Golfplaten zo ver het oog kan zien. Hobbelpaden tussen de bouwsels waar jonge kinderen en honden lopen en afvalwater stroomt. Er zijn hutten opgetrokken tot in de duinen bij de kust.

Ook bij Kayelitscha begint de Baden Powell Rijlaan, een weg door de duinen langs de kust en zelfs over het strand naar Muizenberg.

De golven van Valsbaai die van Muizenberg een surfersparadijs maken, laten het vandaag afweten. In plaats daarvan waait er een zoute, mistige zeewind.

In Muizenberg bezoek ik de oude jeugdherberg, waar ik vroeger als student overnacht heb. Het blijkt nu nog steeds een jeugdherberg maar dan gericht op kinderen met 'special needs'.
Na een gezellig gesprek zoek ik even later een slaapplek bij Cape Capsules.

In de lichte miezer, of is het de vochtige zeelucht, laat ik Muizenberg en Maryna achter. Een zonnebril blijkt vandaag niet nodig, die hangt aan m'n fiets.

Even later in Wynberg - de hoofdweg naar Kaapstad voert door alle voorsteden - word ik voorbij gefietst door iemand die zwaait met een zonnebril. De mijne, die was ik kennelijk verloren.

We kletsen wat waarbij hij me wijst op de regenwolken boven de stad. Die zijn te vroeg denk ik, die worden pas vanavond verwacht.

Inmiddels is de miezer veranderd in regen. Als de regen verandert in plensbuien en daarna in stormregen, zoek ik een schuilplek in Rondebosch. Een studentenwijk waar mijn herinneringen aan Annese verankerd zijn. Net als bij Rhodes' memorial.
Een bezoek daaraan zal ik vandaag overslaan, net als dat aan Mostert se Meul en aan het Kasteel van Kaapstad waar ik even later langs fiets.

Nat tot op m'n vel neem ik mijn intrek in 91 Loopstraat Boutique Hostel in hartje Kaapstad.
Later in de week zal ik nog terug fietsen.

De Bo-Kaap ook wel bekend als de Maleierwijk met z'n gekleurde huizen en kasseienstraat voelt aan als een dorp op zichzelf, net buiten de stad aan de overkant van de Buitengracht en tegen de helling van Seinheuwel.
In het Bo-Kaap museum is de geschiedenis van deze wijk uitgebeeld.

Kasteel de Goede hoop, wat oorspronkelijk vlak achter de kust lag, steekt met z'n gele kleur af tegen het grauwe wolkendek.

De toegangsweg leidt me door de poort naar de binnenplaats waar, tegen de achtergrond van de tafelberg, de vroegere militaire vertrekken omheen liggen.

Een tweede binnenplaats is omringd door de vroegere munitiekamer, martelkamer, gevangenissen en andere ontspanningsgelegenheden.

Vanaf de kantelen is te zien dat de kust tegenwoordig een eind verderop ligt, verdedigen tegen aanvallen van zee is er niet meer bij.

Dat bleek vroeger ook al een flop omdat de Engelsen uiteindelijk vanaf de kust van Valsbaai binnenvielen zoals de (VOC-) geschiedenis in het museum beschrijft.

Tegen het eind van de ochtend fiets ik naar de Tafelberg, die er prachtig in de zon bij ligt.
Eenmaal met de kabelbaan boven gekomen begint er een wolkendeken over de berg te trekken en daalt de gevoelstemperatuur tot nul.
Op mijn wandeltocht, waarbij ik de korte lus maak tot aan de Platteklipkloof, stap ik door de witte deken die van de zuidkant de berg over trekt. Aan de noordkant - de kant van de stad - lost die deken op bij de rand van de berg. Hier zijn dan nog enige foto's te maken