Willem's fietsvakanties

Met de zon op onze bol fietsen we verder langs een mooie rotskust waar geen einde aan lijkt te komen. We fietsen op een wegrichel tussen bergen en zee. In de verte zie ik nog een lang viaduct over het waarover de autosnelweg loopt. Zoals altijd volgt het spoor dezelfde route als onze weg. Na een week weet ik ondertussen de dienstregeling op Sicilië wel uit m'n hoofd.

Bij Cefalu fietsen we rond een gigantische rots in de zee. Bovenop de rots ziet Annemiek een mooi kasteel dat vroeger vast moeilijk te veroveren is geweest. Ik heb het helemaal gemist en het was echt geen kleintje! Cefalu bestaat uit een romeins bestrate kern, waar hebben we dat meer gevoeld? Er zijn veel toeristen en ook veel terrasjes, tijd voor een cappucino met een lekkere koek.

We volgen nog een tijdje een boulevard, het fietsen gaat makkelijk en we zijn al snel in de buurt van Termini Imerese. Na een weer wat kortere rit van 52 kilometer vinden we een kampeerterrein aan de kust bij Buonfornello, een echte strandcamping. We hebben er een eigen plek met eigen keukentje, toilet en een heerlijk koude douche.

Onze overburen Antonino en Simone (peuter en kleuter) vinden ons erg interessant, vooral onze miniklapstoeltjes blijken een succes. (dat vonden wij ook al!) Antonino wordt overmoedig en probeert de tent te enteren, zijn moeder komt ons redden. Onze achterburen nodigen ons uit op de koffie en we voeren min of meer een gesprek in het Italiaans, dat valt niet mee maar we begrijpen elkaar een beetje. Ze laten merken dat ze verbaasd zijn over de afstand die we al gefietst hebben en dat ze dat zelf niet zo snel zullen doen. Verder maken ze ons duidelijk dat als ze ons ergens mee kunnen helpen we ze dat moeten zeggen. Later op de avond maken ze dat waar. We zitten te kaarten met de speelkaarten op de grond. Ze komen ons een tafel en stoelen brengen met daarbij een bekertje zelfgemaakte vruchtenbowl met verse vruchten en vino rosse frizante. We worden er verlegen van en bedanken ze nog maar eens een keer. Tijdens het kaarten worden we aangemoedigd door Antonino en Simone die weer plaats hebben genomen in 'hun' stoeltjes.
De Italianen die hier kamperen gaan niet vroeg slapen, ze gaan naar de open lucht disco en dat kunnen we horen. Toch slapen we goed.

Deze ochtend zijn we vroeg wakker en voor negen uur is alles ingepakt. Op weg naar Palermo. Het is rustig op de weg en af en toe komen we wat wielrenners tegen die ons enthousiast begroeten. Als we stil staan voor het spoor vragen ze (uiteraard in het Italiaans) waar we vandaan komen. 'Buonfornello' zeg ik, 'maar dat is toch vlakbij?' antwoorden ze, dat bedoelen ze natuurlijk niet.

We fietsen een tijd lang over een vlakke weg en zien Termini Imirese groter en groter worden. Vandaag wil ik eens een keer niet hoeven te klimmen. Aan een paar wielrenners vragen we welke de beste weg is om omhoog te klimmen, er blijken er twee te zijn, een rechte erg steile weg en een weg met haarspeldbochten die iets minder steil is. We besluiten de haarspelden te gaan proberen. De laatste twee bochten zijn het steilst, Annemiek haal het tot boven!

Onderweg is het weer tijd voor cappuccino en gelati. Daarna fietsen we over een glooiende weg tot aan Capo Grosso waar we weer even flink moeten klimmen. Als beloning hebben we een prachtig uitzicht op een grote rots midden in de zee met een torentje erop, vandaar Capo Grosso! De klimmen beginnen bij Annemiek in de benen en knieën te zitten maar het fietsen gaat toch nog goed. Het is vandaag een stranddag voor de italianen en hoe dichter we Palermo naderen hoe drukker het wordt.

Palermo is een grote stad als elke andere. We vinden in de haven de kaartenverkoopplaats voor de boot naar Napoli maar hij is gesloten. We besluiten te wachten en eten wat. Omdat het wachten wel erg lang duurt, besluiten we toch maar door te fietsen tussen de auto's en scooters door.

We fietsen Palermo uit naar Sferracavallo, een kustplaatsje aan een baai verderop, met een leuk kampeerterrein waar we de tent opzetten onder de olijfbomen. Hier houden we het wel drie dagen uit.

Dinsdag 20 mei
We bezoeken Palermo en kopen de bootkaarten, we kiezen voor de eerste klas, later zal dat een goede keuze blijken te zijn. Door Palermo maken we een wandeltocht, mooie gebouwen, kleine steegjes, marktjes enz. maar helaas ook veel verkeer en op sommige plaatsen is het flink vervallen en vies. Na een tijdje komen we terecht in de botanische tuin van Palermo, het is er een oase van rust. De palmbomen wuiven en een paar bomen hebben imposante luchtwortels, we maken foto's rusten uit en gaan met de bus weer terug naar het kampeerterrein.

Woensdag 21 mei
De volgende warme dag luieren we wat, 's avonds bel ik mijn vader om te zeggen hoe laat hij ons ongeveer kan komen halen van Zaventem. Hij vertelt dat mijn moeder sinds vrijdag in het ziekenhuis ligt, ik schrik maar weet dat de vakantie bijna om is zodat ik haar snel kan opzoeken.

De Italiaanse meneer die we kennen uit Milazzo (die met de VW bus) zien we weer terug en is ook deze keer behulpzaam wanneer we erachter komen dat onze telefoonkaart op is en we geen nieuwe meer kunnen kopen. Hij leent ons zijn telefoonkaarten en ik kan mijn vader nog een keer bellen om te vragen hoe het thuis gaat. Iets geruster kan ik deze fietsvakantie afronden.

Na een toch wel goede nacht gaan we 's ochtends het dorp in voor een kop cappuccino met een medekampeerder, een fietsende Hollander. Het is Pinksteren en er is feest in het dorp, er wordt gezongen en na de vraag of we Engels verstaan krijgen we in vloeiend Italiaans een verhaal over Sferracavallo door de Italiaanse schooljeugd. De beheerder van het kampeerterrein ziet ons zitten op het terras als hij zelf een kopje café gaat drinken en trakteert ons op een cappuccino.

Donderdag 22 mei
's Middags eten we warm, pakken we in en fietsen rustig naar de boot in Palermo. Het is maar 22 kilometer Natuurlijk zijn we veel te vroeg maar eenmaal op de boot gaat het toch wel snel. Het eerste klas reizen bevalt goed en we hoeven onze hut niet te delen. Ik ben 's nachts flink misselijk en Annemiek doet mij de volgende ochtend na.

Vrijdag 23 mei
We zijn weer terug bij het begin van onze ronde door Zuid-Italië. Napels is nog steeds even druk en ook het wegdek is in de tussentijd niet verbeterd. Toch fietsen we vlot door de stad naar het vliegveld waar we vertellen dat we morgen wel weer mee terugvliegen. Vlakbij het centrum vinden we een hotel met één ster. De fietsen laten we in de ontvangstruimte, de bewaking is inclusief, één van de medewerkers zet een veldbed neer om bij de fietsen te slapen.

's Middags lopen we door Napels. We zijn erachter gekomen dat het archeologisch museum 's middags gesloten is en dat vinden we erg jammer omdat daar veel voorwerpen uit Pompeii staan die we graag hadden gezien. We wandelen wat veder rond en Annemiek koopt nog een leuk Italiaans kinderboek.
's Avonds eten we in een restaurant om de hoek en krijgen een fooi achteraf. We slapen vroeg.

M'n horloge loopt vroeg af, alles is snel ingepakt en we fietsen door een voor de verandering nog rustige stad. Ik fiets de laatste van de vijf kilometers met een lekke achterband, onze fietsen zijn toch niet echt gewend aan die Napolitaanse wegen.
Op het vliegveld laden we onze fietsen af en proberen duidelijk te maken dat we echt 13 stuks bagage mee gaan geven. (De fietsdoos was immers verpulverd). De man achter de balie heeft daar moeite mee maar helpt ons toch goed. We bedanken hem en ik geef de fietsen aan, door een raam in een kantoor!, aan een vliegtuig‑inlader.

We zijn weer op weg naar huis.